zakręcona w czasoprzestrzeni ...

Co mają te piękne garnki do tego tytułu?

Ano mają dużo i nie tylko one!!!

Ostatnio nie wyrabiam się zupełnie! 

Ciągle w rozjazdach między lekarzem jednym a drugim, 

zajęta porządkowaniem ogrodu i doprowadzeniem domu do względnego ładu, 

ciągle zmęczona, nie miałam czasu ani sił

 na zrobienia posta dziękczynnego;)

A ostatnio poszczęściło mi się bardzo, bardzo!!!

Wygrałam te piękne emaliowane rondelki u Maszki, 

która prowadzi bardzo "klimatyczny" blog o swoim ogrodzie, 

kwiatach i podróżach, z przepięknymi zdjęciami. 

Zresztą zobaczcie sami to miejsce strzeżone przez koty i ptaki, jak pisze Maszka.

Rondelki są przecudnej urody i w nieznany mi sposób uległy cudownemu rozmnożeniu!

W każdym bądź razie, dotarło do mnie aż pięć sztuk;-D

Jakby tego było mało wygrałam też u Klarki, przezabawną książkę Oskar i reszta

z autografem autorki Ewy Połczyńskiej Winek, 

oraz herbatki owocowe, dodam moje ulubione.

Klarka  prowadzi bloga Dziś też Cię kocham, zajrzyjcie koniecznie!!!

Mam teraz swojego osobistego Cipiptaszka:)))

Dziękuję, dziękuję:)))

 Na koniec akwarelka z której dochód przeznaczony będzie

 Dla Fundacji Dom Tymianka, dla kotków.

Więcej o tej akcji dowiecie się u Anki Wrocławianki.

Udało się, a teraz biegnę na Koło robić stroiki na Święto Zmarłych.

Witam serdecznie nowych obserwatorów i wszystkich ciepło pozdrawiam:))))

Hania

znowu o kurkach i nie tylko

Przyszła do nas jesień i zagościła na dobre. 

Jest tak ciepła i pięknie kolorowa, że  mogę wybaczyć jej

 te pierwsze przymrozki , zmarznięte begonie,nasturcje i powojniki.

 Owoce obrodziły mimo, że sad mój w tym roku odpoczywa.

Mamy dość dużo jabłek, gruszek i najwięcej pigwy odkąd pamiętam.

Tak sobie siedzimy na tarasie i objadamy się

  dopiero co zebranymi orzechami  i pysznym gołąbkami. 

Bez obaw, gołąbki to stara, mało znana odmiana jabłuszek;-)

 Chrupiemy sobie to i owo i podziwiamy nowe piękności w naszym ogródku.

I nie są to nowe kwiatki raczej!!!

 Nie są to też białe chmurki, choć podobne bardzo !!!

To są białe, puchate, prześliczne kurki!!!!!

Są bardzo towarzyskie i mało płochliwe, można je karmić z ręki.

Zawsze marzyłam o takich kurkach i mam.

Przysłała mi je moja blogowa koleżanka Halszka .

Nie muszę chyba pisać jak ogromną radość mi sprawiła:)))))))

Zresztą nie tylko mi:)))

Powoli je aklimatyzujemy.

Dorosłe kury i kogut oczywiści pokazują kto tu rządzi w gospodarstwie!

Młodzież  ostrożniej zaznajamia się z nowymi pierzastymi.

Przeważnie uciekają w popłochu, coraz częściej jednak ciekawość zwycięża.

Na koniec Wszystkich serdecznie zapraszam do Halszki która prowadzi 

 bloga Bukowy las  o życiu na wsi  i nie tylko.

Dziękuję jeszcze raz Halinko kochana:)))))

Buziaki Hania:)

kogucik nr 2

Przedstawiam Wam kogucika nr 2 którego namalowałam dla Kryski.

Bardzo się nowej właścicielce spodobał:)))

No w sumie, to się nie dziwię, bo przystojniak z niego niezły:)))

Teraz kogucik nr 1 będzie miał towarzystwo;-)

Malując koguciki dla Kryski przypomniał mi się mój ulubiony  Lolo.

Niestety nie ma już go z nami. Kiedyś goniony przez lisa uciekł do lasu,

 nie było go dwa dni. Już myślałam, że po nim, a tu nagle z rana usłyszałam 

jego pianie na płocie. Był poturbowany i kulał ale dumnie wypinał pierś.

Był bardzo opiekuńczy dla swoich kurek, każdy znaleziony przysmak

 był najpierw dla nich, zawsze stawał w ich obronie, choć sam był bardzo malutki.

Jak go wołałam  to wskakiwał mi na rękę i mówił ko,ko, ko.

Nigdy potem nie miałam takiego mądrego i kochanego kogucika.

Lolo

Pozdrawiam wszystkich cieplutko Hania:)))